เมื่อวันที่ 30/06/13 เราได้สั่งสินค้าจากร้านหนึ่งค่ะ พอดีตรงกับวันอาทิตย์
แม่ค้าก็เลยส่งของให้วันจันทร์ 01/07/13 ค่ะ ส่งแบบลงทะเบียน
 
ปกติแล้วการส่งแบบลงทะเบียนถ้า กทม. ถึง กทม. ด้วยกัน จะใช่ระยะเวลาประมาณ 1-2 วันค่ะ
หลังจากที่ได้ตรวจสอบหมายเลขพัสดุออนไลน์ ก็เห็นว่า "รับเข้าระบบ" ที่ ปณ.ราษฏร์บูรณะแล้ว
 
แต่หลังจากผ่านไป3วัน สถานะก็ยังคาเด่แค่ว่า "รับเข้าระบบ"...
เราก็ยังใจเย็นค่ะ คิดว่าอาจจะ7วันก็ได้ ต้นเดือนน่า คงจะช้าหน่อย ของคงเยอะมาก
(พยายามโลกสวยสุดฤทธิ์)
 
พอผ่านไป7วันเราก็ไม่ไหวจะทนละ คือมันช้าเกินไปนะ หงุดหงิดมากๆ
พอโทรไป 1545 เค้าก็รับเรื่องไว้บอกว่าจะตามให้ ผ่านไปสองสามวันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...
 
วันที่ 09/07/13 เราก็เลยโทรไปที่ ปณ.รามอินทรา เลย เพราะเป็น ปณ.ปลายทาง
แต่โทรติดยากมากกกกกกกก! ทาง ปณ.ก็ได้แจ้งว่าของชิ้นนี้ยังไม่ได้รับเข้า ปณ.รามอินทรา
เราต้องโทรไป ปณ.ราษฏร์บูรณะ ซึ่งเป็น ปณ.ต้นทาง เราก็โทรทันทีเลยค่ะ
 
ปณ.ราษฏร์บูรณะ โทรติดง่ายมาก ทางเจ้าหน้าที่บอกว่าต้องทำเรื่องสอบสวน
เพราะอาจจะเกิดการตกหล่น ต้องให้แม่ค้าซึ่งเป็นผู้ส่งไปทำเรื่อง
 
เราก็เกรงใจแม่ค้านะคะ ของที่เราสั่งมันก็ไม่กี่สิบบาท แต่ก็แบบมันต้องพึ่งเค้าแล้วจริงๆ
ก็เลยอีเมล์ไปหาแม่ค้า อธิบายทั้งหมดให้ฟังว่าเราพยายามตามเรื่องแล้วค่ะ
แต่สุดท้ายเค้าก็แจ้งมาว่าแม่ค้าต้องไปทำเรื่องสอบสวนให้ ที่ ปณ.ราษฏร์บูรณะ
 
โดยเราก็ออกตัวบอกแม่ค้าไปก่อนเลยว่า เราไม่ได้โทษว่าเป็นความผิดของแม่ค้านะคะ
 
ซึ่งแม่ค้าร้านนี้ก็น่ารักมากๆเลยค่ะ ไปดำเนินการให้ ทั้งที่เราก็ซื้อของแค่ไม่กี่สิบบาท
แล้วหลังจากการทำเรื่องสอบสวน แม่ค้าก็อีเมล์มาบอกว่า...
ปณ.ราษฏร์บูรณะ ให้รอสอบสวนสักประมาณ7วันค่ะ เราก็โอเคค่ะ รอต่อไป
 
ผ่านไปสัก5วัน เราก็เริ่มคิดละค่ะว่าคงจะไม่ได้ของคืนแล้วแหละ
เพราะไปอ่านความคิดเห็นต่างๆในอินเตอร์เน็ต เห็นคนที่ทำเรื่องสอบสวนแล้วได้ของคืนน้อยมาก
ส่วนใหญ่จะได้เงินค่าประกันของคืน ซึ่งลงทะเบียนแบบเราก็จะได้ 300 บาท
 
อีกใจเราก็แอบคิดนะคะ ว่าเอ๊ ถ้าได้เงิน300บาทมาแล้วแม่ค้าจะส่งของมาให้เราใหม่ไหมนะ
เพราะของที่เราสั่งไปมูลค่าไม่ถึง100บาทเลยค่ะ เราก็กังวลไปต่างๆนานา
 
แต่ถ้าจะไม่ได้ของเลยจริงๆ ก็ไม่ใช่ความผิดทั้งของเราและของแม่ค้า เราก็เลยปลงค่ะ
 
ผ่านไป7วันค่ะ ก็วันนี้พอดี วันที่ 17/07/13 แม่ค้าอีเมล์มาบอกว่าพัสดุเราเข้า ปณ.รามอินทราแล้ว
น่าจะได้รับของวันนี้ โอ๊ย ณ จุดๆนั้นปลื้มปริ่มมาก อารมณ์แบบ วันนี้ที่รอคอยเลยค่ะ
 
พอไปเช็คสถานะออนไลน์ก็มีการอัพเดทเพิ่มเติมแล้ว เฮ้อ ดีใจจัง โล่งอก
พอของมาถึงบ้าน บุรุษไปรษณีย์ทำหน้าตกใจเล็กๆใส่เรา
สงสัยเราหน้าตาเราคงดูดีใจตื่นเต้นเกินเหตุมั้งคะ 555555555
 
พอเราได้ของเราก็อีเมล์ไปขอบคุณแม่ค้า เรารู้สึกดีกับร้านนี้มากๆเลยค่ะ
 
แม้ว่าเราจะซื้อของแค่ไม่กี่สิบบาทแต่เค้าก็พยายามใส่ใจและตามเรื่องให้
 
ที่เอามาเล่าให้ฟังก็คือเผื่อว่าใครกำลังมีปัญหากับไปรษณีย์ไทย
เกี่ยวกับเรื่องของพัสดุ ต่างๆนานา จะได้มีแนวทางในการปฏิบัติค่ะ
 
แต่ถ้าของมูลค่าสูงเกิน 500 บาทขึ้นไปแนะนำให้ส่ง EMS นะคะ
เพราะว่าถ้าเกิดหาย ไปรษณีย์จะต้องจ่ายค่าชดเชยให้ 1,000 บาทค่ะ
 
จริงๆทีแรกเราก็คิดว่าจะสั่งของมาใหม่เลยนะคะ แต่แบบมันไม่ใช่ความผิดเรานี่นา
ทำไมเราจะต้องสั่งของมาใหม่ เสียเงินใหม่ทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดเราด้วยล่ะ
 
เรื่องบางเรื่องก็ยอมไม่ได้นะคะ ต้องไฝว้!!! แต่ต้องมีสติและใช้คำพูดที่สุภาพ
อธิบายเหตุผลที่มาที่ไปต่างๆ ให้ชัดเจนนะคะ
 
เห็นบางคนมีปัญหากับไปรษณีย์ไทยแล้วไปโพสต์หยาบคาย พูดจาไม่ดีใส่พนักงาน
เราว่ามันไม่เหมาะสมนะคะ เพราะพนักงานคนที่รับหน้าเค้าไม่ใช่คนที่สร้างปัญหาให้เรานะคะ
สงสารเค้า เห็นใจเค้า ก็ต้องทำตามระบบขั้นตอนกันไปค่ะ
 
แต่ก็อยากให้มีเจ้าอื่นมาแชร์ส่วนแบ่งกับไปรษณีย์อีกนะคะ
พอเป็นการผูกขาดแล้ว ไม่เกิดการพัฒนาองค์กรเลยค่ะ คนรับหน้าก็น่าสงสารนะคะ
 
ฝากไว้นะคะ ใครมีปัญหาต้องตามเรื่องให้ถึงที่สุดนะคะ อย่ายอมปล่อยๆไป
เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเองนะคะ ^_^
 
ช่วงนี้ว่างจัด เลยต้องหากิจกรรมมาระงับความว่างงาน
ไม่ได้วาดรูปมานานมาก เลยลองซะหน่อย
 
ก่อนอื่นต้องหานางแบบผู้โชคร้าย... เย่ๆๆ!
ต้องคาดตาไว้เพราะสวยมาก เดี๋ยวมีคนจีบเพื่อนเยอะ Embarassed
 
(ฮือออออออ Tongue out มันจะมาตบกะโหลกไหมเนี่ย เริ่มกลัวเบาๆละ)

 
ต่อมาก็ทำการร่างภาพ คือพยายามจะให้มันออกมาแนวการ์ตูนนะ
ร่างๆบนสมุดวาดเขียนก่อน
 
ทีแรกคิดว่าจะเอาไปยัดลงเครื่องแสกน
แต่ด้วยความขี้เกียจ(มากๆ)ส่วนตัว เลยถ่ายรูปแบบนี้แหละ ง่ายดี Smile
 
 
ตอนนี้ยังวาดหน้าไม่เก่ง (จริงๆก็ยังวาดทั้งท่าทางและลงแสงเงาไม่เก่งด้วย)
แต่ที่เห็นว่าวาดได้เพราะไปหา Ref.ของตามาจากหลายที่เลยค่ะ
 
ส่วนที่ยากมากๆในการวาดช่วงนี้คือ...
ยังวาดท่าทาง(คน สัตว์ สิ่งของ)ไม่คล่อง กะสัดส่วนร่างกายและแสงเงาไม่เก่ง
 
ก็ต้องฝึกไปเรื่อยๆ พยายามจะวาดให้บ่อยขึ้นตามคำแนะนำของหลายๆคนค่ะ Cool
 
 
นี่ก็เป็นรูปที่ลงเส้นลงสีเรียบร้อย เหลือแค่ลงแสงเงาค่ะ Embarassed

 
ภาพสุดท้ายนี้คือเสร็จสมบูรณ์แล้วค่ะ
พยายามจะลงแสงเงาให้ออกมาโอเคที่สุด
 
ทั้งหมดใช้เวลาทำประมาณ10 ชั่วโมงได้ Tongue out
 
 
หากมีคำแนะนำติชม หรือข้อเสนอแนะอะไรก็บอกได้เลยนะคะ
จะได้นำไปปรับปรุงพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นกว่านี้ค่ะ Cool
 
ปล.ตอนนี้ยังทำขอบฟุ้งๆไม่เป็นเลยค่ะ ยังไม่คล่องIllusเท่าไหร่เลย
 

2013.06.15

posted on 15 Jun 2013 20:42 by thkayu directory Lifestyle, Diary
 
เมื่อวันก่อนแม่อยากลงวินโดว์ใหม่ เพราะมันไม่อ่านWords2007
 
ทีนี้ไม่อยากหอบโน้ตบุ้คไปเซียร์ ก็เลยมาหาร้านแถวบ้านแทน
 
 
ก็ดีแหละใกล้ๆบ้าน พูดจาดีเชียวแหละ แม่ดูพึงพอใจประหนึ่งว่ารู้จักกันดี
 
ตอนไปนี่ไม่ได้ไปด้วย เพราะขี้เกียจอาบน้ำ คือวันละครั้งพอ...
 
 
แม่ก็หอบโน้ตบุ้คไปตั้งแต่บ่ายสอง ระหว่างนั้นก็เดินเล่นอะไรของแกไปเรื่อย
 
จนแม่หายไปสองชั่วโมงนี่ก็เลยโทรหา
 
คือปกติลงวินโดว์มันชั่วโมงเดียวก็ได้แล้วนะปกติน่ะ
 
แม่ก็กลับมาพอดี แล้วก็บอกว่าเค้าว่าลูกค้าเยอะ เย็นๆค่อยไปเอาละกัน
 
 
จนเมื่อสักสี่โมงครึ่งเย็น แม่นึกขึ้นได้ว่ากลัวเค้าจะลืมลงโปรแกรมที่ขอตามลิสต์ให้
 
ก็เลยโทรไปบอกเค้าอีกทีเพื่อความแน่ใจว่าเขียนใส่ไว้ในกระดาษนะ
 
 
เค้าก็ตอบกลับมาว่าเห็นแล้ว กำลังทำให้อยู่...
 
 
ผ่านไปสองทุ่ม...
 
ร้านก็ยังไม่โทรมาบอกสักทีว่าเสร็จหรือไม่เสร็จอะไรยังไง คือก็กลัวเค้าลืมโทรมาบอก
 
 
สักพักร้านโทรมา... แต่ไม่ได้บอกว่าเสร็จนะ
 
เค้าบอกว่าไวรัสเข้าไปในฮาร์ดดิส เลยเดี๋ยวต้องเช็คใหม่นั่นนี่โน่น
 
พอแม่วางหู... ลูกอาบน้ำเสร็จพอดี ได้ฟังแล้วอยากพุ่งตัวไปที่ร้านมาก
 
 
ไหนว่ากำลังทำให้ตั้งแต่สี่โมงครึ่งกว่าโน่นแล้ว
 
ถ้ามีปัญหาอะไรทำไมไม่รีบโทรมาบอก
 
มาบอกอะไรอีกทีตอนสองทุ่ม
 
แล้วร้านปิดสามทุ่ม ก็คือต้องเลื่อนเป็นพรุ่งนี้
 
 
จากประสบการณ์ที่เคยลงวินโดว์ใหม่บ่อยๆเพราะไวรัสกินประจำ
 
อย่างมากไม่เกินสองชั่วโมง...
 
คือร้านเล็กนะ สมมติลูกค้าเยอะ แต่ก็ไม่น่าจะต้องให้รอถึง6ชั่วโมงนี่
 
แล้ว6ชั่วโมงนี่ยังไม่ได้ของด้วยนะ...
 
แต่ลักษณะแบบนี้น่าจะลัดคิวทำให้คนอื่นก่อนมากกว่า
 
นี่โมโหมากนะเนี่ย
 
 
แม่ก็บอกใจเย็นๆนะลูก แม่ไม่เครียดนะลูก แม่ไม่รีบ แม่กลัวลูกถล่มเค้า
 
 
แต่คนแบบนี้มันเอาเปรียบเกินไปนะ ทำไมไม่เรียงตามคิวล่ะ
 
ไม่งั้นก็ควรต้องบอกว่าลูกค้าเยอะ อาจจะได้พรุ่งนี้เลยนะครับ
 
ก็ว่ามาตั้งแต่ทีแรกสิ บอกตรงๆมาเลย
 
อ้างไปเรื่อย... เสียเวลา
 
 
ที่โมโหเพราะว่าส่วนตัวเคยเจอกรณีแบบนี้มาสองครั้งแล้ว...
 
 
ครั้งแรกเป็นกรณีของรถจ๊อกหรือรถป๊อบนั่นแหละ
 
เอาไปซ่อมที่ร้าน แล้วด้วยความที่เราไม่มีความรู้เรื่องมอเตอร์ไซด์
 
เค้าก็เลยดองรถเราเอาไว้เป็นอาทิตย์ โทรไปถามทีไรก็บอกว่ากำลังซ่อมอยู่
 
 
คือที่ไม่โกรธเลยตอนแรกๆเพราะว่าเค้าพูดจาดีกับเรามาก
 
โดยร้านจะใช้วิธีถอดล้อ ทำให้เราเอาไปไหนไม่ได้ ต้องทิ้งรถไว้ที่ร้าน
 
 
จนผ่านไป1อาทิตย์... นี่ไม่ทนละ จากคนที่มีรถใช้ พอไม่มีมันลำบากนะ
 
เลยบุกไปที่ร้านเลย ตาลุงก็บอกยังไม่เสร็จนั่นนี่
 
แต่เรามองสภาพรถแล้วแบบ อิห่า เหมือนวันแรกที่เอามาให้เลย
 
คืออยู่อย่างไงอย่างงั้น อารมณ์นั้นแบบอดกลั้นมาก
 
 
เลยถามว่าถ้าเอาให้เสร็จนี่นานไหมคะลุง?
 
ลุงก็บอกนานนะ คือก็เริ่มกลัวเราบ้างละ
 
เราเลยถามว่านานแค่ไหน? ลุงบอกหลายชั่วโมงอยู่
 
เราเลยบอก งั้นเดี๋ยวหนูรอค่ะ แล้วเราก็นั่งรกเค้าซ่อมรถเราตรงนั้น
 
 
คือไม่จิกไม่เสร็จอะ ดองไว้เป็นอาทิตย์โดยไม่ทำอะไรเลยมันน่าเกลียดไป
 
ทีนี้พอได้รถ เสียเงินไปเกือบพัน เปลี่ยนโช้คซะงั้น
 
บอกว่าเป็นที่โช้ค เราก็ไม่รู้เรื่องรถก็จ่ายๆไป
 
 
พอเอารถกลับมา ใช้ได้สามวัน... พังอีกแล้ว
 
โคตรโมโหอะ เลยจ้างวินมอไซด์ให้ช่วยถีบรถไปอีกร้าน
 
ทีนี้ลุงร้านนั้นโอเคเลย แป๊บเดียวเสร็จ
 
ลุงก็บอกว่านี่เค้าคงถอดโช้คเก่าเราไปนะ คือมันซ่อมแป๊บเดียวก็เสร็จ
 
แล้วก็ไม่ได้เป็นที่โช้คด้วย มันเป็นที่จุดอื่น
 
ง่ายๆคืออิร้านเก่าหลอกให้เราเสียเงินแพงๆ น่าตบมะ
 
 
จากนั้นนี่บอกทุกคนตลอดเลยว่าอย่าไปซ่อมร้านนั้น
 
แนะนำให้ไปอีกร้านแทน
 
แม้ว่าตาลุงนั่นจะพูดจาดี
 
ดูใจดีแต่ยังไงก็ไม่โอเค แย่มาก
 
เอาเปรียบเราแบบนี้ ไม่ไหวจริงๆ
 
 
อีกเรื่องก็อยากจะเล่านะ แต่ยาวมาก
 
แค่นี้ก็ยาวเฟื้อยละ โมโหโทโสสุดๆ กรี๊ดได้กรี๊ดไปแล้ว
 
พรุ่งนี้ตอนแม่ไปเอาโน้ตบุ้คนี่คงไม่ไปด้วย กลัวตัวเองเอาไฟเผาร้าน